Italiaanse Dialecten
Het wordt beschouwt als één taal met verschillende dialecten en stamt zoals andere romeinse talen, direct af van het latijn dat gesproken werd door de romeinen en werd aan de bevolking opgedrongen. Van alle grote romeinse talen, heeft italiaans de grootste overeenkomst met latijn.In het moderne italiaans, zijn de latijnse eigenschappen van het Florence dialect behouden, maar de woordenschat van het latijn is veranderd en heeft zich aangepast aan het italiaanse leven. De simpelheid van de fonetische veranderingen van het latijn, samen met een bijna perfecte fonetische ortografie, maakt het leren van italiaans makkelijk voor iemand die latijn spreekt of een andere romeinse taal in de moderne vorm.
De italiaanse dialecten die geidentificeerd zijn door de Ethnologue zijn Toscaans, Piemontees, Sardinisch,Abruzzese, Pugliese (Apuliaans), Umbriaans, Laziale, Centraal Marchiano, Cicolano-Reatino-Aquilano en Molisan. Andere dialecten zijn Milanees, Bresciaans, Bergamasc, Venetiaans, Modenees, Bolognees, Siciliaans enzovoort, elke stad heeft zijn eigen dialect.
Vele zogenoemde dialecten van het italiaans zijn zo verschillend van het standaard italiaans dat het andere talen genoemd worden door de meeste talenkenners en sommige sprekers zelf. Er kan dus een onderscheid gemaakt worden tussen dialecten van het standaard italiaans en dialecten (of talen) uit Italië.
Er zijn twee hoofdgroepen van italiaanse dialecten, behalve het sardinisch, dat wordt beschouwd als een hele andere taal. De twee groepen worden gescheiden door de Spezia-Rimini lijn, omdat dit de twee steden zijn waar de grens ligt; de lijn gaat van oost naar west door het schierland, voor het grootste deel volgt het de grens tussen Toscane en Emilia-Romagna, dan snijdt het in het grensgebied. Boven de grenslijn liggen de noordelijke (Settentrionale) dialecten; eronder de centraal-zuidelijke (Centro-Meridionale) dialecten.
- De Septentrional of nooderlijke dialecten worden verdeeld in twee hoofdgroepen: geografisch gezien is de Gallo-Italic groep de grootste van de twee, wat wordt gesproken in de regio´s Liguria, Piedmont, Lombardy en Emilia-Romagna, net zoals delen van Trentino-Alto Adige. De daaropvolgende groep is de Venetic groep, wiens grenzen door de regio van Veneto liggen.
- De centraal-zuidelijke dialecten bestaan uit vier verschillende groepe. De toscaanse groep neem het gebied van Toscane in. Meer naar het zuiden toe zijn de Latijns-Umbrian-Marchegian dialecten te vinden. Deze twee worden ook wel eens samen in een groep gestopt als de centrale dialecten. Hierna volgen de zuidelijke dialecten waarvan er twee enorm zijn. Het meridional dialect neemt het onderste gedeelte van het schiereiland in, waaronder de zuidelijke regio´s Lazio, Abruzzi, Molise, Campania, Basilicata en delen van Apulia. De puntjes van Calabria en Apulia, deze vormen samen met Sicilië de extreme Meridional dialecten.






