|
|
Geschiedenis van de italiaanse taal
De geschiedenis van de italiaanse taal is redelijk gecompliceerd, maar het moderne standaard van de taal werd grotendeels gevormd door relatief recentelijke gebeurtenissen. De eerst overlevende teksten wat echt italiaans genoemd kan worden (in tegenstelling tot zijn voorganger vulgair latijns) zijn legale formuleringen van de regio van Benevento terug daterend uit 960-963 C.E. Italiaans was voor het eerst gevormd in de 14e eeuw door het werk van Dante ALighieri, die het menge met zuid italiaanse dialcten, vooral met Sicilisch, met zijn inheemse toscaanse dialect in zijn epische gedichten die vooral bekend zijn als de Commedia, waar Boccaccio later de titel Divina aan toevoegde. Het geliefde werk van Dante werd door heel Italië gelezen en zijn geschreven dialect werd het canonieke standaard dat iedereen kon verstaan.
Taalkundig gesproken, is de italiaanse taal een lid van de romeinse groef van de Italic subfamilie van de Indo-europese talenfamilie. Het wordt voornamelijk op het italiaanse schiereiland gesproken, het zuiden van Zwitserland, San Marino, Sicilië, Corsica, Noord Sardinië en het noordoosten van de Adriatische zee kust, net zoals het Noord en Zuid Amerika.
De grammatica van de gesproken taal, het populaire latijn van welk het standaard moderne italiaans afstamd, is een makkelijkere vorm dan het latijn uit de klassieke literatuur. De opkomst van de regionale italiaanse talen van het gesproken latijn bracht de vereenvoudiging nog een veel verder. Veel van de door het latijns verzachtte taalverbuiging van worden werden nu gebruikt door de aparte woorden en zinnen en vooral door woordvolgorde (wat in het latijn heel gemakkelijk was, vanwege logische relaties tussen de woorden alleen al door de uitgangen ontdekt konden worden, ongeacht de woordvolgorde).
De vernaderingen in de grammatica maakte het geleidelijk aan steeds moeilijker voor de sprekers van de hedendaagse regionale talen van het italiaanse schiereiland en Sicilië om de latijnse taal te verstaan, dat nog steeds gebruikt wordt in Christelijke religieuse diensten en in wettelijke documenten. Uiteindelijk werd de wil om de hedendaagse taal te veradelen en om er aanzien en literaire duurzaamheid aan te geven, bracht geschoolde schrijvers uit Florence (in te toscaanse regio wat vandaag de dag Italië is) in beweging om een nieuw ´ italiaans´ schrift in de 12e en 13e eeuw de gesproken taal van Toscane op te poetsen en te verrijken (door neologisme en het vernadere van zinnen geleend uit het klassieke latijn). Deze nieuwe geschreven taal werd het uitgangspunt van Dante en later van Ariosto, Boccaccio, Tasso en andere auteurs uit de italiaanse Ranaissance.